Recenzentka

Wpis

niedziela, 25 czerwca 2017

Roztrzepany tata - cytat

Może i tata jest profesorem, ale nie jest szczególnie dostojny.

     Często zachowuje się jak mały chłopiec. Bezwstydnie pierdzi przy córkach (mama nigdy tego nie robi). Niezażenowany łazi po domu goły (mamie nie przyszłoby to do głowy). W domu kuca na krześle przy stole, nie słyszy, nie widzi. Wstaje nieobecny i rozpina pasek. Portki mu spadają, a on roztargniony wychodzi z nich. A potem leżą tam jak porzucona ósemka. Mama potrząsa głową, gdy je widzi.

     Ale w przeciwieństwie do niej, tata ma wielką cierpliwość.

     Kiedy jest w pobliżu, wszystko jest jak należy. Każda z córek jest przekonana, że to właśnie ją najbardziej kocha. Całą trójkę otacza ciepłem. Uspokaja po koszmarach. Żartuje, gdy coś jest straszne. I codziennie rano, kiedy mama jeszcze śpi, on wita je w kuchni gorącą czekoladą.

     Jego trzy córki czczą go i pragną być zawsze blisko niego. Ale niestety najczęściej jest w instytucie ze swoimi studentami. W domu siedzi do późna w nocy nad matematycznymi papierami, tak długo, że zasypia na leżance w dużym pokoju. Rano mówi, że nie chciał budzić mamy.

     Zdarza się, że budzi się w środku nocy. Zaspana wygrzebuje się z łóżka i idzie sprawdzić, skąd dochodzi światło. Tata zasnął w dużym pokoju z zapaloną lampką i otwartą książką na piersiach. Śpi w kalesonach.

     Zauważa nocną erekcję taty, chociaż nie wiem, co to. Ostrożnie zabiera książkę, przykrywa go kocem i gasi lampkę. Dlaczego śpi na leżance, zamiast w łóżku? Bo jest roztrzepany.

     Tak mówi mama. Boże, nie bądź taki roztrzepany!

     To cecha szczególna profesorów.

 Wrozba_Agneta_Pleijel_Park_Sniadaniowy

 

Cytat z: Wróżba. Wspomnienia dziewczynki, Agneta Pleijel, Wydawnictwo Karakter, Kraków 2016. Strona 92-93. Przełożyła: Justyna Czechowska. Tytuł oryginału: Spådomen. En flickas memoarer (2015). Redakcja: Małgorzata Szczurek. Korekta: Ewa Ślusarczyk, Agnieszka Stęplewska. Współpraca redakcyjna: Katarzyna Kościelniak. Projekt graficzny: Przemek Dębowski. Skład i łamanie: Małgorzata Widła. ISBN 978-83-65271-27-3. Stron 275.

 

Książkę można pożyczyć w Miejskiej Bibliotece Publicznej Łódź-Śródmieście, ul. Brzeźna 10

Szczegóły wpisu

Tagi:
Kategoria:
Autor(ka):
recenzentka.blox.pl
Czas publikacji:
niedziela, 25 czerwca 2017 19:59

Trackback

Wyszukiwarka

Kanał informacyjny

Statystyki od: 8.03.2014